Łączna liczba wyświetleń

środa, 30 stycznia 2013

Blask jego

coraz szybciej stoję w powietrzu pieprzącym się z metalowym garbatym popychadłem
blask jego słucham
nie
za
burza
niezaburzone światła skoro wierzyć w niezbędność sztućców
gdzie te łapska
wkładam w dziurę
nie chcę się przekręcić
wyjmę to może straci łeb i szyję
co zastanie będzie puentą
to ja go scaliłem
jak spragnione języki
nie pozwoliłem mu rdzewieć

19.12.2012 r.



1 komentarz:

  1. Musiałem zmienić ostatnie słowo. Może jestem czasem uległy, ale dostałem za to "kopniaki" może i słusznie. Wiersz ten odczytano jako pornol czego nie zniosłem.

    OdpowiedzUsuń